Ειδοποίηση

Not all parameters set in plugin to display discussions

" Το καλό πρέπει να το παίρνουμε όπου το βρίσκουμε"

aaaa

 

 

Αν και ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας των ξεκινημάτων, για εμένα πάντα ήταν ο Οκτώβρης (πάντα ήθελα λίγο χρόνο παραπάνω σε όλα). Είναι όμως και ο μήνας των αποφάσεων και των υποσχέσεων για μένα  και μία από αυτές τις υποσχέσεις είναι να πηγαίνω σε όσες περισσότερες εκθέσεις και γευσιγνωσίες μπορώ , αφού ο κόσμος του κρασιού έχεις μπει για τα καλά στη ζωή μου. Έτσι λοιπόν, αφού το πρόγραμμα  πλέον έχει καθιερωθεί , μπαίνει σε εφαρμογή!  Και δώστου πρωινά ξυπνήματα  , δώστου διαβάσματα , μαθήματα , τρεχάματα , γευσιγνωσίες και εκθέσεις , εντάξει δεν θα κρυφτώ και ξενύχτια και ποτά,  ώσπου δεν καταλαβαίνεις πότε από Δευτέρα πήγε Κυριακή.

Κάπως έτσι ξεκινάμε, ωστόσο όμως κάτι με προβλημάτιζε. Πηγαίνοντας σε εκθέσεις και γευσιγνωσίες , πέρα από την έκπληξη και το θαυμασμό που βίωνα κάθε φορά δοκιμάζοντας όλο και κάποιο καινούργιο κρασί , κάτι γινόταν και τελικά κατέληγα να παίρνω ερεθίσματα από ανθρώπους που συζητάγαμε και μετά να τα σκέφτομαι για ώρες.

Αφού συνέβαιναν όλα αυτά, μία από αυτές τις μέρες έγινε και κάτι απρόσμενο. Πέφτοντας πάνω σε μία φράση, ασυναίσθητα μεταφέρθηκα 6 χρόνια πίσω στη στιγμή που αποχαιρετάω τον παππού μου για να σπουδάσω μόνη μου πια, σε μία άλλη πόλη για πρώτη φορά. Ακούγοντάς τον να μου λέει μια συμβουλή που μου πήρε αρκετό καιρό ίσως και χρόνια να την καταλάβω :« Να φροντίζεις να κάνεις παρέα με τους καλύτερους , γιατί έτσι θα πάς πιο ψηλά ».

Αν και καταλαβαίνοντας ξεκάθαρα τώρα πια τι εννοούσε τότε στα 18 μου δυσκολευόμουν πολύ να  το αποκωδικοποιήσω και  πιο συγκεκριμένα αδυνατούσα να καταλάβω τι εννοούσε με  τη λέξη " καλύτερος " . Ώσπου ένα βράδυ στους πυρετώδεις ρυθμούς της εξεταστικής πέφτω πάνω στη φράση του Κωστή Παλαμά : « Το καλό πρέπει να το παίρνουμε όπου το βρίσκουμε » και  τότε ξεδιαλύθηκαν όλα στο μυαλό μου.

Αν και πάντα προσπαθούσα να βρω την έμπνευση  ή κάτι που θα με έκανε να το θαυμάσω από τότε ήταν λες και το μυαλό μου αποθήκευσε  την παραπάνω φράση σε συνάρτηση με την συμβουλή του παππού μου και όποτε την ξυπνούσε απομόνωνε όλα τα άλλα και επικεντρωνόταν σε αυτό το μήνυμα που μου περνούσε.

Από τότε και στο εξής η αναζήτηση ερεθισμάτων , οι ιστορίες ανθρώπων που με έμπνεαν και είχαν κάτι  να μου  προσφέρουν πνευματικά , να με κάνουν να αναρωτηθώ και ακόμα να αλλάξουν τον τρόπο σκέψης μου  αποτυπώθηκε μέσα μου και  έγινε αναγκαίο.

Αδιαμφισβήτητα όλα αυτά που έχει καταφέρει ο άνθρωπος είναι αξιοσημείωτα  αλλά αυτό που με γοήτευε πάντα ήταν η ιδιοσυγκρασία του  ίδιου του ανθρώπου. Και στο κόσμο του κρασιού παρόλο που έχουμε απίστευτα κρασιά που αποτυπώνονται στο μυαλό και την καρδιά, έχουμε και απίστευτες  προσωπικότητες  ανθρώπων που τα δημιουργούν. Και εγώ μπαίνοντας σε αυτό τον κόσμο ανυπομονώ να τους γνωρίσω και να μοιραστώ όλα αυτά τα μαθήματα και ερεθίσματα που θα μου μεταφέρουν.

Γι’ αυτό αποφάσισα πως όποιος  μου ενεργοποιεί αυτό το διψασμένο " δαιμόνιο " να επιστρέφω εδώ και να το μοιράζομαι μαζί σας στη στήλη μου , την οποία θα ονομάσω #wineinspiration.

Εγκαινιάζοντας αυτή την στήλη θα μοιραστώ μαζί σας όλα αυτά που ξύπνησαν το δαιμόνιο μέσα μου απολαμβάνοντας τον κ. Σκούρα στη γευσιγνωσία που πραγματοποίησε την Τετάρτη 18 Οκτωβρίου στο House of wine παρουσιάζοντάς μας τα γνωστά, τα σπάνια και τα νέα κρασιά  του και όχι μόνο!

Stay tuned…!

 

Βαρβάρα Δρίτσα

#wineinspiration