Ειδοποίηση

Not all parameters set in plugin to display discussions

WINE DNA-ΠΑΥΛΟΣ ΓΚΕΓΚΑΣ

paul

 

Η στήλη που ξεδιπλώνει το προφίλ, τα γούστα αλλά και μυστικά των πραγματικών οινόφιλων και των ανθρώπων από το χώρο του κρασιού και όχι μόνο...  καλωσορίζει τον Παύλο Γκέγκα. Σχεδόν κάθε μεσημέρι περιμένω την ανάρτηση και περιγραφή του για το κρασί που μόλις δοκίμασε. Με έμφαση, στόμφο και λόγο ποιητικό σε πλημμυρίζει με ποικίλες φράσεις και λέξεις , σε μια χειμαρρώδη & απολαυστική ανάγνωση που σε εντυπωσιάζει και ενίοτε σε συγκινεί. Χαρά μου λοιπόν, να ''φιλοξενώ'' στη στήλη μας τον Παύλο, έναν επαγγελματία του χώρου που αφήνει καθημερινά το στίγμα του, με το δικό του μοναδικό τρόπο.

#winelover DNA

#winelover DNA

Όνομα: Παύλος Γκέγκας

 

Επαγγελματικός τίτλος: Οινοκριτικός, Σύμβουλος Οίνου

Μότο ζωής: Γλέντι διαρκώς...

Πως γνωρίστηκες με το κρασί;

Ήταν σαν να με κυνηγούσε να με γνωρίσει αυτό. Όπως όλα τα ωραία πράγματα στην ζωή, εντελώς τυχαία. Στα τέλη της δεκαετίας του '80 ένα μπουκάλι Καλιφορνέζικο Chardonnay, που τώρα μπορεί να χρησιμοποιούσα μόνο γιά να μαγειρέψω, τότε μου άναψε τον κεντρικό.

Τι πίνεις αυτή την εποχή;

Δεν λειτουργώ ποτέ με σχέδιο και μεθόδευση. Ό, τι μου κάτσει. Ακόμα και ένα κακό κρασί μπορεί να λειτουργήσει πιό επιμορφωτικά απ'ότι κάτι πιό ποιοτικό.

Κρασί με φαγητό; ή χωρίς;

Με φαγητό γιά να με οδηγήσει στον Παράδεισο, μόνο του γιά να ανακαλύψω την αλήθεια και την πεμπτουσία του.

Τι σημαίνει για εσένα, ''Μεγάλο κρασί'' ;

Προβοκατόρικη ερώτηση. Έχω ''βαπτίσει'' μεγάλα κρασιά, αυτά που δημιούργησαν μεγαλείο εκ του μη όντος. Και γιά να περιπλέξω τα πράγματα, θα δώσω μιά πιό φιλοσοφική προσέγγιση, απαντώντας πως περισσότερο υπάρχουν μεγάλες στιγμές από μεγάλα κρασιά.   

  

Αγαπημένο οινικό ταξίδι;

Λειτουργώντας στην σφαίρα του υποθετικού και του ιδεατού, αρπάζω μιά ζόρικη τροχοβίλα και χάνομαι γιά χρόνια σε όλες τις αξιόλογες οινικές περιοχές του κόσμου.
Δεν γυρνάω ποτέ και γλιτώνουν όλοι από μένα.

Η χώρα με την πιο εξελιγμένη γαστρονομική κουλτούρα; 

Ενεργώντας πραγματιστικά και όχι πονηρά, εξετάζω την βάση και όχι την κορυφή.
Όταν στα χωριά του Νότου της, μπορείς να φας θαλασσινά που είναι νοτισμένα με αρμύρα, φρεσκάδα και τοπικό εμφιαλωμένο κρασί με 30€ γιά δύο άτομα, η Ιταλία είναι μονόδρομος.

Αν δεν ήσασταν αυτός που είστε, ποιος θα θέλατε να είστε, και γιατί;

Εγώ, πρίν είκοσι χρόνια, με την εμπειρία του σήμερα. Δεν έχει γιατί.

Η καλύτερη οινική ανάμνηση μέχρι σήμερα;

Το κρασί επιδρά σαν εξαγνιστής και εξισορροπιστικός μηχανισμός γιά μένα.
Αποφεύγω την αθλητική διάθεση του καλύτερου, δυνατότερου, ακριβότερου, σπανιότερου και τα συναφή. Με σίγουρη πεποίθηση πως έχω αδικήσει ένα σωρό άλλα, ένα Corton-Charlemagne '89 του Coche-Dury και ένα Bonnes Mares '95 του Roumier, βρισκόμενος στο σωστό σημείο, την κατάλληλη στιγμή, χωρίς να το έχω κερδίσει, μακαρίζοντας την Θεά τύχη.

Αν είχατε ένα και μόνο δείπνο με ένα κρασί επάνω στη γη, τι θα πίνατε κ τι με τι θα το συνοδεύατε;

Θα κινηθώ στα αντιδιαμετρικά σημεία του ελιτιστή και του λαϊκού, παίζοντας με τον άξονα. Latour του 1861 με ελαφρά ψημένο αστακό και sauce από το βγαλμένο κέλυφός του. Παπαλίνα, όπως ακριβώς στην Μυτιλήνη, με ποιοτική ρετσίνα. Δεν είμαι καλά. Μπορεί να διάλεγα το δεύτερο.

Αλήθεια, εσύ τι κρασί θα ήσουν;

Σίγουρα οξειδωμένο. Είμαι πειραγμένος.

Δεν ξέρω ποιος είναι πειραγμένος ή όχι, σίγουρα ξέρω όμως, πως αν γνωρίσεις τον Παύλο και τον παρακολουθείς στα social media και γενικά, αν αγαπούσες το κρασί...θα το λατρέψεις..Μην ξεχνάμε πως καμιά φορά, τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται..Πιο βαθειά από την ετικέτα βρίσκονται οι εκπλήξεις...